Prinses zonder erwt is een prachtige versroman van Nederlandse bodem waarin geen woord te veel staat. In vrijeversvorm lees je het verhaal van de 17-jarige Claire, die na een ongewenste zwangerschap kiest voor abortus. Ze praat tegen haar ongeboren ‘erwtje’, waardoor enige tijd spanning bestaat over welke keuze Claire maakt nadat ze ontdekt dat ze in verwachting is. Als lezer word je deelgenoot van haar genuanceerde overwegingen en krijg je een beeld van haar relatie met de twee jaar oudere Wes, die uit een heel ander milieu komt dan Claire. Een onderwerp als klassenverschillen komt zo ook aan bod.
Een voordeel van versromans is dat ze veel ruimte laten voor interpretatie en voor metaforisch taalgebruik waaraan de lezer invulling kan geven. Prinses op de erwt is daarmee weliswaar een dun boek, maar enorm rijk qua inhoud en vorm. In De langste een minuut (2024) van Diet Groothuis werd abortus ook al in vrijeversvorm gethematiseerd. Die versroman is eveneens de moeite waard, maar wel een stuk explicieter en moralistischer dan Prinses zonder erwt. Hoewel Boonstoppel (die eerder o.a. De academie en Wees Lucie publiceerde) duidelijk schrijft vanuit een grote maatschappelijke betrokkenheid, weet zij engagement, inhoud en vorm mooi in balans te houden. Wat is het fijn dat zij zo’n mooie oorspronkelijk Nederlandstalige titel aan het aanbod aan YA-versromans toevoegt.